Yunus Duası — Darlık ve Sıkıntı Anında
Bu duanın kaynağı
Türkçede "Yunus duası" diye bilinen bu cümle, Enbiyâ sûresinin 87. âyetinde Yûnus peygamberin (a.s.) balığın karnında yaptığı yakarış olarak geçer. Âyetin devamı, bu duanın niçin bu kadar itibar gördüğünü açıklar: "Biz de onun duasını kabul ettik ve onu sıkıntıdan kurtardık. İşte biz müminleri böyle kurtarırız." (Enbiyâ 21:88). Tirmizî'de geçen bir hadiste Peygamber Efendimiz (s.a.v.), bu sözlerle dua eden hiçbir Müslüman'ın duasının cevapsız kalmayacağını bildirir. Duanın gücü kısalığında değil, sırasındadır: önce tevhid (Senden başka ilâh yok), sonra tenzih (Seni her kusurdan uzak tutarım), en sonda da itiraf (zalimlerden oldum). Yani kişi önce Allah'ı yüceltir, sonra kendi sorumluluğunu üstlenir; mazeret üretmez. Anadolu'da hastalık, borç ya da hapis gibi sıkıntılarda "Yunus duası" belirli sayıda okunur; sayı konusunda sahih bir rivayet yoktur, âyet ve hadis sadece duanın kendisini ve samimiyeti şart koşar.
Ne zaman okunur
Şiddetli darlık, çaresizlik ve sıkıntı anlarında. Kişi kendi payını itiraf ederek Allah'a yönelir.