Anne Baba Duası — Rabbirhamhümâ
Bu duanın kaynağı
Bu dua İsrâ sûresinin 24. âyetidir ve bir dua olmasından önce bir emirdir: âyet, anne-babaya "öf" bile dememeyi, onlara tevazu kanadını germeyi öğütledikten sonra bu sözü söylemeyi ister. Cümlenin kurgusu, Türkçede de "nasıl... öyle" diye karşılık bulan bir kıyas üzerine kuruludur: kişi, Allah'tan istediği merhametin ölçüsünü, kendisine çocukken gösterilen bakımla tarif eder. Yani dua, edilirken aynı zamanda bir hatırlamadır. Anne-baba hayattayken okunması onlara gösterilen saygının, vefat ettikten sonra okunması ise evladın devam eden sorumluluğunun parçasıdır; "salih evladın duası" hadisi (Müslim 1631) ölen kişiye ulaşmaya devam eden üç amelden birini tam olarak bu dua ile anlatır. Türkçede "anne baba duası" arayanların bir kısmı aslında anne-babanın çocuğa ettiği duayı, bir kısmı da çocuğun anne-babası için ettiğini kasteder; bu sayfa ikincisidir. Birincisi için Kur'an'da bir kalıp yoktur; İbrahim peygamberin (a.s.) "Rabbim, beni ve soyumu namazı dosdoğru kılanlardan eyle" duası (İbrâhim 14:40) en yakın örnektir.
Ne zaman okunur
Her zaman; özellikle namaz sonrasında, anne-babayı hatırlayınca ve vefat etmiş ebeveyn için kabir ziyaretinde.